Ο Γ Μηχανικός στο Εμπορικό Ναυτικό είναι ο αξιωματικός μηχανής μετά τον δόκιμο μηχανής και, στις περισσότερες εταιρείες, μετά τον τέταρτο. Στα ελληνικά τον λένε και Τρίτο Μηχανικό· στα αγγλικά Third Engineer ή 3/E. Κρατάει φυλακή στη μηχανή — σε πολλά πλοία με επανδρωμένη μηχανή τη βάρδια 12-4 — έχει μάτι στην κύρια μηχανή, στα ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη, στον λέβητα, στις αντλίες, στην ψύξη, στα λιπαντικά και στα καύσιμα, και ζει με τους συναγερμούς. Αναφέρεται στον Β' Μηχανικό ή στον Α' Μηχανικό, ανάλογα με το πώς είναι στημένο το πλοίο.
Πρόσεξε: υπάρχει βαθμός μηχανικού και στο Πολεμικό ή στο Λιμενικό. Άλλο πράγμα. Εδώ μιλάμε για εμπορικό πλοίο.
Είμαι Πλοίαρχος, κατάστρωμα, περίπου είκοσι επτά χρόνια σε δεξαμενόπλοια. Αυτό που γράφω δεν βγαίνει από ένα δίπλωμα μηχανής· βγαίνει από το να ζεις δίπλα στη μηχανή, να ακούς τη βάρδια να αλλάζει κάτω από τα πόδια σου, να παίρνεις τηλέφωνο στις τρεις τη νύχτα όταν χτυπάει κάποιο alarm, και να βλέπεις τι σημαίνει στην πράξη να κρατάς για τέσσερις ώρες μόνος σου έναν χώρο που δεν συγχωρεί την αφηρημάδα.
Ο Γ Μηχανικός είναι ο βαθμός όπου η μηχανή παύει να είναι «κάπου κάτω» και γίνεται δική σου βάρδια. Όχι ο πρώτος βαθμός — αυτός ήταν ο δόκιμος. Αλλά ο πρώτος όπου, αν χάσεις έναν συναγερμό ή παραλείψεις μια παράδοση, το λάθος κάθεται πάνω στο όνομά σου.
Θυμάμαι πρώτες νύχτες σε τάνκερ που η γέφυρα ήταν ήσυχη και κάτω στη μηχανή δούλευε άλλος ρυθμός. Ζέστη, μυρωδιά λαδιού, θόρυβος που μπαίνει στα κόκαλα. Από πάνω μπορείς να νομίζεις ότι «τρέχει». Από κάτω καταλαβαίνεις ότι τρέχει επειδή κάποιος κρατάει τη βάρδια σωστά.
Στα χαρτιά ο βαθμός ακούγεται στενός. Στην πράξη, αυτές είναι οι δουλειές που πέφτουν σχεδόν πάντα πάνω του:
Από εκεί και πέρα, το πώς νιώθει αυτός ο βαθμός δεν το μαθαίνεις σε σχολή. Το μαθαίνεις όταν ο χώρος είναι ζεστός, ο θόρυβος σταθερός, και εσύ πρέπει να ξέρεις αν αυτός ο ήχος είναι κανονικός ή όχι.
Για όσους κοιτάζουν δίπλωμα: σε γενικό πλαίσιο δημόσιας ενημέρωσης, το ελληνικό δίπλωμα μηχανής ΜΠ συχνά περιγράφεται ότι επιτρέπει υπηρεσία ως Τρίτος μηχανικός σε πλοία οποιασδήποτε ισχύος μηχανής. Αυτό δεν είναι νομική συμβουλή· πριν κλείσεις σύμβαση, διάβασε το δικό σου δίπλωμα και τι ζητάει η εταιρεία και η σημαία.
Η σκάλα βαθμών στη μηχανή, χονδρικά, πάει έτσι: δόκιμος μηχανής / τέταρτος → Γ' → Β' → Α'. Αν είσαι ακόμα πριν την πρώτη πραγματική βάρδια, δες και τον οδηγό για δόκιμο αξιωματικό. Αν χτίζεις βιογραφικό για αίτηση, υπάρχει και ο οδηγός για ναυτικό CV.
Σε πολλά πλοία με επανδρωμένη μηχανή οι βάρδιες μηχανής μοιράζονται έτσι: τέταρτος 8-12, τρίτος 12-4, δεύτερος 4-8. Αυτό είναι σχήμα που συναντάς συχνά· δεν είναι νόμος του σύμπαντος. Εταιρεία, σημαία, τύπος πλοίου και UMS (χωρίς συνεχή επάνδρωση) αλλάζουν το πώς δουλεύει η φυλακή. Σε UMS μπορεί να δουλεύεις μέρα στη μηχανή και νύχτα σε κλήση· σε manned κρατάς σταθερές τέσσερις ώρες, δύο φορές το εικοσιτετράωρο.
Η μεσημεριανή 12-4 έχει φως, κίνηση, κόσμο ξύπνιο. Η νυχτερινή είναι άλλο πράγμα. Μεσάνυχτα με τέσσερις, ο χώρος ίδιος, το σώμα να ζητάει ύπνο, και εσύ να διαβάζεις πιέσεις και θερμοκρασίες σαν να είναι η πρώτη σου βάρδια. Στη γέφυρα η μοναξιά είναι ορίζοντας και ραντάρ. Στη μηχανή η μοναξιά είναι θόρυβος και η αίσθηση ότι αν κάτι σκάσει, θα το ακούσεις πριν το δεις στο panel.
Έχω δει μηχανικούς να παλεύουν με αυτή τη βάρδια για χρόνια. Δεν «συνηθίζεται» μαγικά. Μαθαίνεις ύπνο πριν τη βάρδια, καφέ στη σωστή ώρα, γύρο στα μηχανήματα ακόμα κι όταν όλα φαίνονται ήρεμα, και παράδοση που δεν αφήνει κενά στον επόμενο.
Στα σύγχρονα πλοία μεγάλο μέρος της επιτήρησης γίνεται από ECR / control room: οθόνες, τάσεις, συναγερμοί σε σειρά. Αυτό δεν κάνει τη βάρδια εύκολη. Απλώς μεταφέρει μέρος της προσοχής από το να τρέχεις συνέχεια στον χώρο στο να καταλαβαίνεις τι σου λέει το σύστημα — και να ξέρεις πότε πρέπει να κατέβεις κάτω με τα πόδια.
Η κύρια μηχανή είναι το προφανές. Δεν είναι όμως το μόνο. Τα ηλεκτροπαραγωγά ζεύγη κρατάνε το πλοίο ζωντανό σε ρεύμα. Ο λέβητας, όπου υπάρχει και δουλεύει, είναι δουλειά που δεν συγχωρεί αμέλεια. Αντλίες ψύξης, κυκλοφορίας, καυσίμου, ballast όπου εμπλέκεται η μηχανή — όλα αυτά περνάνε από τη λογική της βάρδιας: τι τρέχει, τι πιέζει, τι μυρίζει λάθος, τι ανέβηκε χωρίς λόγο.
Οι συναγερμοί (τα alarm) είναι η καθημερινότητα. Κάποιοι είναι ψεύτικοι ή επαναλαμβανόμενοι· κάποιοι είναι η πρώτη προειδοποίηση πριν γίνει ζημιά. Η δουλειά του Γ Μηχανικού δεν είναι να «κλείνει» συναγερμούς για να ησυχάσει το panel. Είναι να καταλαβαίνει τι σημαίνει ο καθένας, να ενεργεί μέσα στα όρια της βάρδιας του, και να ξυπνάει τον σωστό άνθρωπο όταν το πράγμα βγαίνει από εκείνα τα όρια.
Η παράδοση βάρδιας είναι το σημείο όπου φαίνονται οι καλοί και οι πρόχειροι. Τι δούλεψε, τι στάθηκε, τι στάθμη έπεσε, ποιος συναγερμός χτύπησε δύο φορές, τι άφησες ανοιχτό για τον επόμενο. Στη γέφυρα το ίδιο μάθημα το μαθαίνεις με την παράδοση πορείας και κινήσεων. Στη μηχανή το μάθημα είναι λάδι, νερά, πιέσεις και η πρόταση «μην το αφήσεις να το ανακαλύψει μόνος του στις δύο τη νύχτα».
Ο βαθμός του Γ Μηχανικού είναι μεταβατικός. Είσαι πάνω από τον δόκιμο και συχνά πάνω από τον τέταρτο, αλλά κάτω από τον Β' και τον Α'. Έχεις αρκετή ευθύνη για να σου φορτώσουν τη βάρδια ολόκληρη, και αρκετά λίγη εξουσία για τις μεγάλες αποφάσεις του μηχανοστασίου.
Αυτό δημιουργεί μια ιδιότυπη θέση. Μαθαίνεις να κρατάς χώρο μόνος σου. Μαθαίνεις και να ακούς, γιατί ο Β' και ο Α' έχουν δει βλάβες που εσύ ακόμα μετράεις στην πρώτη δεκαριά. Όσοι βιάζονται να «γίνουν Α'» χωρίς να μάθουν αυτό το ενδιάμεσο, το πληρώνουν όταν τους έρθει η πρώτη πραγματικά άσχημη βάρδια.
Κάτι άλλο που σπάνια λέγεται καθαρά: η μηχανή κουράζει διαφορετικά από το κατάστρωμα. Η ζέστη μέσα στο χώρο, ο θόρυβος που μένει στ' αυτιά μετά τη βάρδια, τα χέρια στο λάδι, τα ρούχα που μυρίζουν μηχανή ακόμα και μετά το ντους. Δεν το γράφω για δράμα. Το γράφω γιατί πολλοί μπαίνουν στη σχολή με εικόνα «καμπίνα και στολή» και ξαφνιάζονται στην πρώτη πραγματική φυλακή.
Και κάτι από την άλλη πλευρά του πλοίου: στη γέφυρα μαθαίνεις να εμπιστεύεσαι ότι κάτω κάποιος κρατάει την καρδιά του πλοίου. Αν είσαι Γ Μηχανικός, εσύ είσαι αυτός ο κάποιος για τέσσερις ώρες. Η πίεση μοιάζει με τη νυχτερινή γέφυρα που περιγράφω στον οδηγό για τον Ανθυποπλοίαρχο — άλλη αίθουσα, ίδια λογική ευθύνης.
Κάτι πρακτικό που πολλοί αγνοούν όσο κοιτάζουν μόνο μισθό και ταξίδι: ο βαθμός που αναγράφεται στο ναυτολόγιό σου επηρεάζει την κατηγορία ασφάλισης και τον τρόπο που μετράει η υπηρεσία για σύνταξη. Η μετάβαση από δόκιμο μηχανής σε Γ Μηχανικό δεν είναι μόνο θέμα τίτλου στην κάρτα. Αλλάζει το πώς καταγράφεται ο χρόνος σου.
Γι' αυτό έλεγχε τι γράφει το ναυτολόγιο σε κάθε σύμβαση. Μην αφήνεις «θα το φτιάξουμε μετά». Το μετά έρχεται όταν κοιτάς Πίνακα θαλάσσιας υπηρεσίας, όταν μετράς χρόνια για πότε βγαίνεις στη σύνταξη, όταν μπαίνει στη μέση η συνθετική υπηρεσία, και όταν χρειάζεσαι καθαρά τα μητρώα / ΑΜΗΝΑ.
Κράτα βαθμό, τύπο πλοίου και ημερομηνίες σε τάξη από την αρχή. Ο Γ Μηχανικός που νομίζει ότι «αυτά είναι για μετά, όταν πλησιάσω σύνταξη» συνήθως πληρώνει το μάθημα με τρέξιμο σε υπηρεσίες και κενά στον φάκελο.
Αν με ρωτούσες προσωπικά, από τη θέση ανθρώπου που έζησε δίπλα στη μηχανή χωρίς να είναι μηχανικός: ναι, για όποιον αντέχει τον χώρο και τη λογική της βάρδιας. Ο Γ Μηχανικός είναι ο βαθμός όπου σταματάς να παρακολουθείς και αρχίζεις να κρατάς. Έχεις φυλακή, έχεις συναγερμούς, έχεις παράδοση που μετράει. Είσαι μέσα στο κύκλωμα που κινεί το πλοίο.
Αλλά δεν είναι για όλους. Η ζέστη, ο θόρυβος, η νυχτερινή 12-4, η πίεση να ξέρεις τι κλείνεις και τι αφήνεις ανοιχτό — αυτά δεν τα διαφημίζει κανείς στην πρώτη παρουσίαση της σχολής.
Αν τα αντέχεις, ο δρόμος προς τα πάνω είναι ανοιχτός: Β', μετά Α', με ό,τι ευθύνη κουβαλάει κάθε σκαλί. Αν ακόμα μετράς αν σου ταιριάζει η θάλασσα γενικά, ξεκίνα από τα βασικά του βαθμού και κράτα κάθε σύμβαση καθαρή. Η καριέρα στη μηχανή δεν κρίνεται από μια ωραία φωτογραφία στο μηχανοστάσιο. Κρίνεται από το αν μπορείς να βγάλεις τη βάρδια σωστά όταν κανείς δεν σε κοιτάει.
Κράτα κάθε σύμβαση και κάθε βαθμό καταγεγραμμένο σωστά — από δόκιμο μηχανής μέχρι Α' Μηχανικό. Δες πού στέκεσαι και πόσο απέχεις από τη σύνταξη.
Άνοιξε το LogMySea — δωρεάν